Historia Śnieżnej Pantery

Odznaka Śnieżnej PanteryHimalaizm jak i alpinizm kojarzy się głównie ze zdobywaniem szcytów. Często odległych, niebezpiecznych, przynoszących chwałę i radość. Z wieloma z nich wiążą się różne tytuły i odznaczenia. Jednym z bardziej prestiżowych jest Odznaka Śnieżnej Pantery przyznawana za zdobycie pięciu siedmiotysięczników, które w przeszłości znajdowały się w granicach ZSRR. Warto prześledzić historię tego ciekawego orderu.

 

Śnieżna pantera (ros. Снежный барс, Snieżnyj bars) jest rosyjskim wyróżnieniem alpinistycznym przyznawanym za zdobycie pięciu siedmiotysieczników, które dawniej znajdowały się na terenie ZSRR, a obecnie rozsiane są po takich państwach jak Kirgistan, Kazachstan czy Tadżykistan.

Historia powstania tego orderu sięga roku 1967, kiedy to 16 października Zarząd Główny związków i organizacji sportowych ZSRR ogłosił "powstanie honorowego medalu nagradzającego alpinistów, którzy zdobyli cztery siedmiotysięczniki: Pik Komunizma, Pik Pobiedy, Pik Lenina oraz Pik Korzeżeniewskiej". Sam medal został zaprojektowany przez Iwana Antonowoicza. Na początku do zdobycia tego tytuły wystarczyły raptem cztery siedmiotysięczniki, taki stan rzeczy obowiązywał do 1985 roku kiedy to z powodu zmian terytorialnych pik Pobiedy został wyłączony z trofeum na rzecz niższego Chan Tengri. Jest to dość kontrowersyjny szczyt, gdyż jego wysokości wynosi 6995 metrów, jednak jego stała czapa lodowa dodaje mu jeszcze 15 metrów. w 1989 roku Pik Pobiedy wraca do wymaganych przejść i od tamtej pory obowiązuje zdobycie wszystkich pięciu gór.

Wymagane szczyty uszeregowane od najtrudniejszego do najłatwiejszego:

w paśmie Tienszan:

  •     Szczyt Zwycięstwa (Pik Pobiedy, Dżengisz czokusu) – 7439 m n.p.m.
  •     Chan Tengri – 7010 m n.p.m.

w paśmie Pamiru:

  •     Szczyt Ismaila Samaniego (dawniej Pik Komunizma) – 7495 m n.p.m.
  •     Szczyt Korżeniewskiej – 7105 m n.p.m.
  •     Szczyt Lenina (Szczyt Awicenny) – 7134 m n.p.m.

Najwcześniej z tej piątki został zdobyty Pik Lenina, bo już w 1928 roku przez ekspedycję niemiecką. Jednak z powodów politycznych wejście nie zostało uznane przez rosjan i oficjalne na szczycie stanęła jedyna słuszna ekspedycja dopiero w 1934 (brał w niej udział m. in. Witalij Abałakow). W 1931 padł Chan Tengri pod naporem ukraińskiego zespołu, a w 1933 podczas heroicznej walki zdobyty został Pik Kominizma. Wyczerpująca walka Jewgienija Abałakowa po dziś dzień jest legendą wśród alpinistów i himalaistów (ostatnie metry na szczyt młodszy brat Witalija, pokonał na czołgając się na kolanach). Pik Korżeniewskiej oraz (najtrudniejszy) Pik Pobiedy zostały zdobyte kolejno w 1953 oraz 1956 roku.

Pierwszą kobietą, której udało się zdobyć wszystkie pięć gór została w 1970 roku Ludmiła Agranowskaja. Do tej pory mianem Śnieżnej Pantery może poszczyciś się zaledwie 31 kobiet z 600 osób ogółem, które posiadają ten order.

Polscy zdobywcy:

  •     Amalia Kapłoniak – w 1989, jako 21 kobieta i pierwsza osoba z Polski (w wersji bez Piku Pobiedy)
  •     Marcin Hennig[2] – w 2006, pierwszy polski zdobywca wszystkich pięciu szczytów
  •     Marcin Miotk – w 2007 r.[3]
  •     Marcin Kaczkan – w 2008 r.[4]
  •     Maciej Stańczak – w 2009 r.[5]
  •     Aleksandra Dzik[6] – w 2010 r. jako dwudziesta szósta kobieta i pierwsza Polka, która zdobyła wszystkie pięć szczytów z listy

Listę wszystkich zdobywców można zobaczyć TUTAJ

 

źródło: wikipedia, goryonline

Friday the 24th. Zapraszamy do współpracy przy tworzeniu serwisu!
Copyright 2012

©

Joomla templates free